U-Knowledge

ความเหลื่อมล้ำทางเศรษฐกิจกับประชาธิปไตย ปาฐกถา 14 ตุลา ประจำปี 2553

โดย: สมเกียรติ ตั้งกิจวานิชย์

“ในความเห็นของผู้เขียน ปัญหาความล้มเหลวในการพัฒนาให้ประชาธิปไตยไทยสามารถลงหลักปักฐานได้อย่างมั่นคง (consolidate) ในสังคมไทย มีรากเหง้าที่ลึกไปกว่าปัญหาการออกแบบกติการและสถาบันทางการเมืองต่างๆ เช่นระบบการเลือกตั้ง หรือระบบการตรวจสอบถ่วงดุล เพราะปัญหาใความล้มเหลวในการพัฒนาประชาธิปไตยของไทย เป็นผลโดยตรงมาจากความเหลื่อมล้ำทางเศรษฐกิจในสังคมระดับสูง” (เนื้อหาส่วนหนึ่งจากหนังสือความเหลื่อมล้ำทางเศรษฐกิจกับประชาธิปไตย ปาฐกถา 14 ตุลา ประจำปี 2553)

ประเด็นการกระจายอำนาจให้แก่ท้องถิ่น

โดย:

“การกระจายอํานาจจะทําให้ประชาชนมีคุณภาพชีวิตทีดีขึ้น เพราะจะทําให้ประชาชนสามารถเข้าถึงบริการสาธารณะได้อย่างทั่วถึงและเป็นธรรม นอกจากนี้ ประชาชนจะได้มีส่วนร่วมในการกำหนดแนวทางการพัฒนา มีบทบาทในการกำกับตัดสินใจ ดูแล ไปจนถึงการตรวจสอบการทำงานของท้องถิ่น ทำให้เกิดกระบวนการเรียนรู้ ประสบการณ์ อันส่งผลต่อการพัฒนาจิตสาธารณะ กระทั่งเกิดความรู้สึกเป็นเจ้าของท้องถิน และนำไปสู่การดำเนินการเป็นหุ้นส่วนร่วมกับภาคส่วนต่างๆ อันสอดคล้องกับหลักการพื้นฐานของการเป็นพลเมืองทีเข้มแข็งในระบอบประชาธิปไตย”

ปัญหาและอุปสรรคด้านการเงินการคลังต่อนวัตกรรมการบริหารจัดการองค์กรปกครองส่วนท้องถิ่น

โดย: ชูศรี เที้ยศิริเพชร

“การศึกษาครั้งนี้เป็นการศึกษาและวิเคราะห์กฎหมายและระเบียบต่างๆ ที่เกี่ยวข้องกับการบริหารการเงินการคลังของ อปท. ตั้งแต่การจัดทําแผนพัฒนา อปท. การจัดทํางบประมาณ การพัสดุและการรับเงินการจ่ายเงิน ปัญหาและอุปสรรคด้านการเงินการคลังต่อนวัตกรรมการบริหารและการจัดบริการสาธารณะของท้องถิ่น จากกรณีศึกษาของ อปท. แต่ละรู ปแบบ เพื่อทราบถึงลักษณะงานและแผนงานที่เผชิญกับปัญหาอุปสรรคในการปฏิบัติงานจริงอันเนื่องจากกฎระเบียบที่เกี่ยวข้องด้านการเงินการคลัง เพื่อเป็นข้อมูลพิจารณาวิเคราะห์ และเสนอแนะแนวทางแก้ไขระเบียบที่เกี่ยวข้องต่อไป”

การปฏิรูปการกระจายอำนาจและการจัดการปกครองท้องถิ่น

โดย: ศุภสวัสดิ์ ชัชวาลย์

“งานศึกษานี้มีจุดมุ่งหมายสำคัญที่จะวิเคราะห์ให้เห็นถึงสภาพปัญหาต่างๆ ที่เกิดขึ้นในการจัดระบบการปกครองท้องถิ่นของไทย โดยมองผ่านข้อถกเถียงทางวิชาการของทั้งนักวิชาการ นักคิด ตลอดจนนักปฏิบัติทั้งหลาย โดยในการพิจารณาถึงข้อถกเถียงเหล่านี้ เป็นการมองใน 4 ประเด็นหลักๆ อันได้แก่ ในประเด็นเกี่ยวกับความเข้าใจและมุมมองที่มีต่อการกระจายอำนาจ ประเด็นเกี่ยวกับความสัมพันธ์ระหว่างรัฐและท้องถิ่น ประเด็นเกี่ยวกับโครงสร้างของการจัดการปกครองท้องถิ่น และประเด็นเกี่ยวกับการมีส่วนร่วมทางการเมืองของประชาชนในระดับท้องถิ่น”

ข้อเสนอการปฏิรูประบบการปกครองท้องถิ่น

โดย: เครือข่ายองค์กรท้องถิ่น

เครือข่ายองค์กรท้องถิ่นเสนอให้มีการปฏิรูป เช่น การจัดตั้งสภาการปกครองท้องถิ่นแห่งชาติขึ้น เพื่อเป็นกลไกตัวกลางระหว่างส่วนกลางกับท้องถิ่น และให้มีการจัดสรรงบให้ อปท. ในระดับที่พอเพียงต่อการดูแลประชาชน ในสัดส่วนไม่น้อยกว่าร้อยละ 35 ของรายได้รัฐบาล และมีการประกันรายได้ของแต่ละ อปท. ไม่น้อยกว่า 15 ล้านบาท การจัดตั้งกองทุนสวัสดิการสำหรับบุคลากรท้องถิ่น ผลักดันกฎหมายหลักของท้องถิ่น เช่น ประมวลกฎหมายท้องถิ่น กฎหมายรายได้ท้องถิ่น กฎหมายบริหารงานบุคคลของท้องถิ่น เป็นต้น

ประเด็นการกระจายอํานาจให้แก้ท้องถิ่น

โดย:

แนะนำพื้นฐานของการกระจายอำนาจ รวมถึงวิธีการเพิ่มศักยภาพในการบริหารจัดการการปกครองท้องถิ่นรวมถึงการเพิ่มศักยภาพให้กับผู้ว่าราชการจังหวัด

ข้อเสนอการกระจายอำนาจให้แก่ท้องถิ่น

โดย: พบสุข ช่ำชอง

เนื้อหาแบ่งเป็นสามส่วน แนวคิดการกระจายอำนาจให้แก่ท้องถิ่น สถานการณ์การกระจายอำนาจในปัจจุบัน และประเด็นสำคัญในเรื่องการปฏิรูปการกระจายอำนาจให้แก่ท้องถิ่น เน้นไปที่การจัดโครงสร้างภารกิจและความสัมพันธ์ของรัฐส่วนกลางและส่วนท้องถิ่น การกระจายอำนาจทางการคลังท้องถิ่น การสร้างความสามารถในการบริหารจัดการขององค์กรปกครองส่วนท้องถิ่น และนวัตกรรมท้องถิ่น

การปฏิรูปการกระจายอํานาจและการจัดการปกครองท้องถิ่น

โดย: ศุุภสวัสดิ์ ชัชวาลย์

งานวิจัยในโครงการการสำรวจองค์ความรู้เพื่อการปฏิรูปประเทศไทย
เป็นการวิเคราะห์ปัญหาที่เกิดในการจัดระบบการปกครองท้องถิ่นของไทย โดยทบทวนผ่านข้อถกเถียงต่างๆ ซึ่งแบ่งเป็น 4 ประเด็น คือ ความเข้าใจและมุมมองที่มีต่อการกระจายอำนาจ ความสัมพันธ์ระหว่างรัฐกับท้องถิ่น โครงสร้างของการจัดการปกครองท้องถิ่น และการมีส่วนร่วมทางการเมืองของประชาชนในระดับท้องถิ่น
เนื้อหาแบ่งเป็น 4 ส่วน ส่วนแรก มองความเปลี่ยนแปลงในการปกครองท้องถิ่นไทยช่วงก่อนและหลังปี 2535 สอง ทบทวนข้อถกเถียงต่างๆ ที่เกิดขึ้น สาม ประสบการณ์กระจายอำนาจในต่างประเทศ สี่ อภิปรายและวางกรอบแนวทางแก้ปัญหา

ปัญหาและอุปสรรคด้านการเงินการคลังต่อนวัตกรรมการบริหารจัดการองค์กรปกครองส่วนท้องถิ่น

โดย: ชูศรี เที้ยศิริเพชร

“การศึกษาครั้งนี้เป็นการศึกษาและวิเคราะห์กฎหมายและระเบียบต่างๆ ที่เกี่ยวข้องกับการบริหารการเงินการคลังของ อปท. ตั้งแต่การจัดทำแผนพัฒนา อปท. การจัดทำงบประมาณ การพัสดุ และการรับเงินการจ่ายเงิน ปัญหาและอุปสรรคด้านการเงินการคลังต่อนวัตกรรมการบริหารและการจัดบริการสาธารณะของท้องถิ่นจากกรณีศึกษาของ อปท. แต่ละรูปแบบ เพื่อทราบถึงลักษณะงานและแผนงานที่เผชิญกับอุปสรรคในการปฏิบัติงานจริงอันเนื่องจากกฎระเบียบที่เกี่ยวข้องด้านการเงินการคลัง เพื่อเป็นข้อมูลพิจารณาวิเคราะห์และเสนอแนะแนวทางแก้ไขระเบียบที่เกี่ยวข้องต่อไป”

การปฏิรูปโครงสร้างอำนาจโดยการกระจายอำนาจจากส่วนกลางไปสู่ท้องถิ่นและการจัดสรรอำนาจใหม่ระหว่างราชการกับองค์กรชุมชน/ภาคประชาสังคม ตามข้อเสนอของคณะกรรมการปฏิรูป (คปร.): ผลการศึกษางานวิชาการที่เกี่ยวข้อง

โดย: ศุภสวัสดิ์ ชัชวาลย์ และ ชาย ไชยชิต

งานวิจัยมีวัตถุประสงค์รวบรวมข้อมูลทางวิชาการที่เกี่ยวกับข้อเสนอการปฏิรูปโครงสร้างอำนาจฯ ของ คปร. และจัดทำบทสังเคราะห์จากผลงานวิชาการเกี่ยวกับการปฏิรูปโครงสร้างอำนาจฯ ของ คปร.
งานวิจัยสรุปผลออกมาว่า แนวคิดจากข้อเสนอของ คปร. ไม่สอดคล้องกับงานวิชาการ เพราะกรอบความคิดเรื่องการกระจายอำนาจไม่ตรงกัน ปัญหาการจัดโครงสร้างการบริหารราชการแผ่นดินและระบบการกำกับดูแล ปัญหาการถ่ายโอนภารกิจให้แก่ อปท. และปัญหาเกี่ยวกับบทบาทและการมีส่วนร่วมของประชาชนที่ยังมีมีบทบาทจำกัด

การรวมศูนย์อำนาจคือหายนะของประเทศ พรรคการเมืองใดจริงใจกระจายอำนาจสู่ชุมชนท้องถิ่นบ้าง

โดย: ประเวศ วะสี

แก่นวิกฤตประเทศคือการรวมศูนย์อำนาจ นำไปสู่ปัญหาใหญ่ 5 ประการ ชุมชนท้องถิ่นอ่อนแอ ทำให้เกิดสภาพรัฐล้มเหลว ทำให้เกิดความขัดแย้งระหว่างอำนาจรัฐรวมศูนย์กับวัฒนธรรมท้องถิ่น ทำให้ระบบการเมืองไร้คุณภาพ ทำให้ทำรัฐประหารง่าย
ผู้เขียนได้เสนอภาพการเคลื่อนไหวของชุมชนที่ลุกขึ้นจัดการตนเอง รูปแบบการทำงานที่ควรจะเป็นอย่างการวางประชาธิปไตยแบบฐานกว้าง คือประชาธิปไตยของชุมชน ท้องถิ่น และชาติ เข้าร่วมทำงานเชื่อมโยงกัน นอกนั้นยังผลักดันให้พรรคการเมืองเข้าร่วมคลุกคลีกับการกระจายอำนาจ

ทิศทางการปกครองท้องถิ่นตามรัฐธรรมนูญแห่งราชอาณาจักรไทย พ.ศ. 2550

โดย: วุฒิสาร ตันไชย

เขียนถึงเนื้อหาการปกครองท้องถิ่นที่อยู่ในรัฐธรรมนูญ 2550 มีอยู่ 5 ด้าน หนึ่ง การขยายอำนาจหน้าที่ของ อปท. ให้ชัดเจนกว้างขวางขึ้น สอง การทำให้เกิดดุลยภาพระหว่างการกำกับดูแล อปท. และความเป็นอิสระ สาม การพัฒนาระบบการดำเนินงานและบริหารงานภายในของ อปท. สี่ การเปิดพื้นที่ให้แก่ประชาชน ชุมชน และภาคประชาสังคมมีส่วนร่วม ห้า การทำให้การเมืองท้องถิ่นมีความโปร่งใส

การกระจายอำนาจการปกครองส่วนท้องถิ่น: ความสำเร็จและความท้าทาย

โดย: สมพร ใช้บางยาง, วุฒิสาร ตันไชย และ สกนธ์ วรัญญูวัฒนา

หนังสือนำเสนอ 3 เรื่อง อปท.จะช่วยปฏิรูปประเทศไทยได้อย่างไร การพัฒนาแหล่งรายได้ของ อปท. และ อปท.กับการกระจายอำนาจด้านการจัดการทรัพยากรธรรมชาติ

ข้อเสนอเพื่อจัดระบบองค์กรปกครองท้องถิ่นไทย

โดย: โกวิทย์ พวงงาม

ระบบการปกครองท้องถิ่นไทยแบ่งเป็น 2 ระดับ คือ ระดับบน ทำภารกิจครอบคลุมภาพรวมทั้งจังหวัด และระดับส่วนย่อยหรือระดับล่าง คือ อบต. และเทศบาล ผู้เขียนเสนอให้ปรับระบบใหม่เพื่อเพิ่มขีดความสามารถขององค์กรปกครองส่วนท้องถิ่น ทั้งนี้ได้เสนอให้ปรับเมืองพัทยาเป็นเทศบาล และจัดแบ่ง กทม. เป็นสองระดับ

องค์กรปกครองส่วนท้องถิ่นรูปแบบพิเศษ

โดย: บัญญัติ พุ่มพันธ์

มีความพยายามจัดตั้งองค์กรปกครองส่วนท้องถิ่นรูปแบบพิเศษในหลายแห่งให้เหมาะสมแต่ละพื้นที่ โดยเฉพาะในช่วงมีรัฐธรรมนูญ 2540 แต่ตอนนี้ที่เปลี่ยนมาเป็นรัฐธรรมนูญ 2550 แล้ว ก็ยังไม่มีการพัฒนาจังหวัดใดให้เป็นการปกครองรูปแบบพิเศษเพิ่มเติมขึ้นมา

การศึกษาแนวทางการดำเนินงานร่วมกันเพื่อการจัดบริการสาธารณะขององค์กรปกครองส่วนท้องถิ่นในต่างประเทศ

โดย: วสันต์ เหลืองประภัสร์

ศึกษาการจัดบริการสาธารณะจากต่างประเทศ คือฝรั่งเศส ญี่ปุ่น สหรัฐอเมริกา เยอรมนี เพื่อนำไปออกแบบเป็นแนวทางการดำเนินงานขององค์กรปกครองส่วนท้องถิ่นในไทย
เนื้อหาภายในเล่มประกอบด้วย หนึ่ง โครงสร้างและคุณลักษณะสำคัญในการปกครองท้องถิ่นของต่างประเทศ สอง หลักการและรูปแบบในการจัดทำภารกิจของ อปท. ในต่างประเทศ สาม รูปแบบและวิธีการในการดำเนินการร่วมกันของ อปท. ในการจัดทำภารกิจของแต่ละประเทศ สี่ สถานภาพและปัญหาการดำเนินงานร่วมกันของ อปท. ในไทย และห้า บทสรุปและข้อเสนอแนะ

รัฐบาล-ท้องถิ่น ใครควรจัดบริการสาธารณะ?

โดย: จรัส สุวรรณมาลา

หนังสือเล่มนี้เป็นการศึกษาถึงลักษณะการจัดสรรงบประมาณของหน่วยราชการส่วนกลาง ส่วนภูมิภาค และองค์กรปกครองส่วนท้องถิ่น ในการจัดบริการสาธารณะในพื้นที่นั้นๆ เพื่อนำไปวางนโยบายเรื่องการแบ่งหน้าที่รับผิดชอบด้านการจัดบริการสาธารณะระหว่างรัฐบาลและองค์กรปกครองส่วนท้องถิ่น โดยเลือกจังหวัดเพชรบุรีเป็นกรณีศึกษา

จังหวัดจัดการตัวเอง

โดย: จรัส สุวรรณมาลา

ในปัจจุบันจังหวัดยังไม่สามารถจัดการพื้นที่ตนเองได้ ทั้ง อบจ. ผู้ว่าราชการจังหวัด และหน่วยราชการส่วนภูมิภาคและส่วนกลาง เพราะมีข้อจำกัดและไม่สามารถรวมกำลังกันได้ ผู้เขียนเสนอแนวทาง “จังหวัดจัดการตัวเอง” อันหมายถึงการรวม (merging) อบจ.และหน่วยบริหารราชการส่วนภูมิภาคเข้าด้วยกัน สามารถจัดพื้นที่ตนได้เบ็ดเสร็จ และปรับโครงสร้างบริหารจัดการและงบประมาณใหม่

การปกครองท้องถิ่นรูปแบบพิเศษในจังหวัดชายแดนภาคใต้ภายใต้รัฐธรรมนูญไทย: ความพยายามในการแสวงหาแนวทางการอยู่ร่วมกันอย่างยั่งยืนจากมุมมองของคนพื้นที่

โดย: คณะกรรมการภาคประชาสังคม สภาพัฒนาการเมือง, จังหวัดชายแดนภาคใต้, รัฐธรรมนูญ, ศูนย์เฝ้าระวังสถานการณ์ภาคใต้, สถานวิจัยความขัดแย้งและความหลากหลายทางวัฒนธรรม มหาวิทยาลัยสงขลานครินทร์ วิทยาเขตปัตตานี, สํานักสันติวิธีและธรรมาภิบาล สถาบันพระปกเกล้า, เครือข่ายประชาชนเพื่อพัฒนาการมีส่วนร่วมทางการปกครองในจังหวัดชายแดนภาคใต้

“การศึกษาครั้งนี้จึงเป็นความพยายามที่จะรับฟังความคิดเห็นของประชาชนจากทุกภาคส่วนในพื้นที่ว่ามีปัญหาที่เกี่ยวเนื่องกับการบริหารปกครองประการใดบ้างที่ควรจะต้องปรับปรุงแก้ไขในการที่จะสร้างสังคมที่สอดคล้องกับความต้องการและอัตลักษณ์ของท้องถิ่น … ด้วยคําถามเหล่านี้จึงเป็นที่มาของกระบวนการเคลื่อนไหวของภาคประชาชนในการค้นหาคําตอบและผลักดันให้เกิดผลการเปลี่ยนแปลงที่จะให้ประชาชนในพื้นที่มีอํานาจมากขึ้นในการดูแลกิจการของท้องถิ่นตนเอง ใน ‘บ้าน’ ที่คนส่วนใหญ่ได้มีส่วนร่วมในการออกแบบ อันจะนํามาซึ่งความรู้สึกว่าตนเองเป็นส่วนหนึ่ง ‘บนผืนแผ่นดินไทย’”

การทุจริตคอร์รัปชั่นและการป้องกันการทุจริตในวงราชการ

โดย: ภูริชญา วัฒนรุ่ง

“เนื้อหาเกี่ยวกับความเป็นจริงทางเศรษฐกิจและวิถีทางในการต่อสู้กับการทุจริตคอร์รัปชั่น”
รายงานวิจัยชิ้นนี้น่าสนใจตรงที่นำประสบการณ์จากต่างประเทศมาเรียนรู้ทำความเข้าใจ และสืบสาวประวัติศาสตร์ความคิดไปถึงกรีกโบราณ
เนื้อหาแบ่งเป็นสี่ส่วน การทุจริตคอร์รัปชั่นในฝรั่งเศส การทุจริตคอร์รัปชั่นกับความสัมพันธ์ระหว่างประเทศ การทุจริตคอร์รัปชั่นกับโลกาภิวัตน์: กรณีศึกษา NGO และการทุจริตคอร์รัปชั่นกับการตอบโต้ทางวิชาการ

  • Page 1 of 2
  • 1
  • 2
  • >