U-Knowledge

แผนงานฟาร์มที่เหมาะสมภายใต้ความเสี่ยงในอำเภอสันทราย จังหวัดเชียงใหม่: การทำฟาร์มแบบมีสัญญผูกพันเปรียบเทียบกับแบบไม่มีสัญญาผูกพัน

โดย: ชาลี เกตุแก้ว

ผลการศึกษาแผนงานฟาร์มที่มีประสิทธิภาพพบว่าชุดแผนงานฟาร์มของเกษตรกรผู้ปลูกมันฝรั่งแบบมีสัญญาผูกพันมีค่าความแปรปรวนของรายได้สุทธิขั้นต้นที่คาดว่าจะได้รับ (ความเสี่ยง) น้อยกว่าเกษตรกรผู้ปลูกมันฝรั่งแบบไม่มีสัญญาผูกพัน ณ ทุกระดับของรายได้ที่กำหนดให้เท่ากัน ส่วนในกรณีการปลูกมะเขือเทศนั้นมีผลตรงข้าม คือชุดแผนงานฟาร์มของผู้ปลูกมะเขือเทศแบบมีสัญญาผูกพันมีค่าความเสี่ยงมากกว่าผู้ปลูกแบบไม่มีสัญญาผูกพัน ณ ทุกระดับของรายได้ที่กำหนดให้เท่ากัน

ความพึงพอใจของเกษตรกรต่อการปลูกมะเขือม่วงญี่ปุ่นแบบมีพันธสัญญาในจังหวัดแม่ฮ่องสอน

โดย: นรินทร์ ศรีวิชัย

ระดับความพึงพอใจของเกษตรกรต่อการปลูกมะเขือม่วงญี่ปุ่นแบบมีพันธสัญญาพบว่าเกษตรกรมีความพึงพอใจต่อสินเชื่อการเกษตร พนักงานรับซื้อผลผลิต การเข้ารับซื้อผลผลิตในพื้นที่ การรักษาคุณภาพผลผลิต และการกำหนดวันเวลาซื้อขายผลผลิต ในระดับมาก ส่วนการเตรียมการปลูก การจัดหาต้นกล้าและวัสดุการเกษตรให้เกษตรกร เจ้าหน้าที่ส่งเสริมการเกษตรให้คำแนะนำการกำหนดมาตรฐานการรับซื้อผลผลิตตามเกรด และเอกสารการรับซื้อผลผลิต เกษตรกรมีความพึงพอใจในระดับปานกลาง

ประโยชน์ทางเศรษฐกิจและสังคมของเกษตรกรที่เข้าร่วมโครงการมะเขือม่วงญี่ปุ่นแบบมีสัญญา ในจังหวัดสุโขทัย

โดย: เกษม วิทยา

ประโยชน์ทางเศรษฐกิจของเกษตรกรที่เข้าร่วมโครงการมะเขือม่วงญี่ปุ่นแบบมีพันธสัญญา จะใช้วิธีการส่งเสริมโดยตรงจากบริษัทฯ กับเกษตรกร โดยไม่ผ่านระบบนายหน้า (Brokers) เกษตรกรจะได้รับการสนับสนุนปัจจัยการผลิต เช่น ต้นกล้า สารเคมี ปุ๋ยเคมี โดยเกษตรกรจะต้องจัดหาปัจจัยบางส่วน เช่น ค่าไถ ไม้หลัก เป็นต้น ซึ่งเป็นประโยชน์อย่างยิ่งกับเกษตรกรที่ขาดเงินทุน ตลอดจนสามารถลดความเสี่ยงด้านราคาและการตลาด เนื่องจากบริษัทฯ ประกันราคาไว้ล่วงหน้า

อำนาจการต่อรองในระบบการเกษตรแบบมีพันธสัญญาของกลุ่มชาวนาในจังหวัดเชียงใหม่

โดย: รุ่งรัตน์ ชมาฤกษ์

ผลการศึกษาพบว่าชาวนาทำการผลิตพืชพาณิชย์เพื่อขายภายใต้ระบบการเกษตรแบบมีพันธสัญญาควบคู่กับการผลิตข้าวเพื่อการบริโภค โดยเป็นส่วนหนึ่งของการผลิตเพื่อสร้างความเพียงพอในการดำรงชีพของครัวเรือน แต่ชาวนาต้องตกอยู่ในสภาวะที่ไร้อำนาจในการตัดสินใจ ชาวนาแต่ละคนจึงมีกระบวนการปรับตัวหรือแสวงหาทางออกด้วยวิธีการที่แตกต่างกัน ตามศักยภาพและความสามารถในการเข้าถึงและการควบคุมทรัพยากร ทางออกรูปแบบหนึ่งของชาวนาขนาดเล็กก็คือการรวมกลุ่มเพื่อการต่อรอง

ประสิทธิภาพทางเทคนิคของการผลิตมันฝรั่งในระบบสัญญาผูกพันในภาคเหนือ ประเทศไทย

โดย: วรลักษณ์ วงศ์วิวัฒน์

โดยสรุปแล้ว การผลิตมันฝรั่งแปรรูปในระบบสัญญาฯ สามารถเพิ่มประสิทธิภาพในการผลิตได้สำหรับผู้ที่ยังไม่เคยทำการผลิตมาก่อน อย่างเกษตรกรในจังหวัดลำปาง (ฤดูแล้ง) ที่มีประสิทธิภาพการผลิตโดยเฉลี่ยสูง (0.93) กว่าจังหวัดตาก และจังหวัดเชียงใหม่ อย่างมีนัยสำคัญทางสถิติ (ณ ระดับการใช้ปัจจัยการผลิตที่ต่ำ) ทั้งนี้เนื่องจากการได้รับการส่งเสริมการผลิตที่เข้มข้นมากกว่าพื้นที่อื่นๆ ใน ขณะเดียวกัน เกษตรกรในจังหวัดตาก (ในสัญญาฯ) และเชียงใหม่ (เคยอยู่ในสัญญาฯ) สามารถผลิตได้ด้วยประสิทธิภาพที่สูงกว่าเมื่อระดับการใช้ปุ๋ยเคมีสูงกว่าจังหวัดลำปาง นอกจากนั้น เกษตรกรผู้ปลูกมันฝรั่งในทุกพื้นที่ร้อยละ 40 ยังสามารถเพิ่มประสิทธิภาพได้สูงขึ้นอีกร้อยละ 10 ส่วนเกษตรกรอีกร้อยละ 18 สามารถเพิ่มประสิทธิภาพได้สูงขึ้นอีกร้อยละ 20 โดยเปรียบเทียบกับผู้ที่มีประสิทธิภาพสูงสุดในตัวอย่างนี้

การส่งเสริมการปลูกมันฝรั่งแบบมีสัญญาของเกษตรกรในอำเภอพบพระ จังหวัดตาก

โดย: สมอ ฝอยทอง

เกษตรกรส่วนใหญ่จะไม่นิยมเปลี่ยนบริษัทในการส่งเสริม และนิยมปลูกมันฝรั่งแบบมีพันธสัญญา ซึ่งเกษตรกรจะปฏิบัติตามสัญญาที่บริษัทกำหนดไว้ ปัญหาด้านการผลิตที่สำคัญคือพื้นที่ปลูกมันฝรั่งเป็นพื้นที่เก่า มักจะประสบปัญหาเกี่ยวกับโรคและแมลง ขาดเทคโนโยลีการผลิตและการสนับสนุนปัจจัยการผลิต ส่วนใหญ่บริษัทจะสนับสนุนเฉพาะหัวพันธุ์มันฝรั่งเพียงอย่างเดียว ปัญหาอื่นๆ ได้แก่ การกำหนดราคาขั้นต่ำของบริษัท การตรวจสอบคุณภาพการผลิต ภาชนะบรรจุผลผลิต (ตะกร้า) และการตรวจเยี่ยมแปลงเกษตรของเจ้าหน้าที่ส่งเสริมของบริษัท

ศักยภาพการขยายการเกษตรแบบมีสัญญาผูกพันในจังหวัดเชียงใหม่

โดย: เรือนมูล ระวังทรัพย์

ผลการวิจัยชี้ให้เห็นว่าการผลิตพืชในระบบสัญญาผูกพันมีความเสี่ยงทางด้านราคาอยู่ในระดับต่ำ แต่โอกาสในการขยายการเกษตรแบบมีสัญญาผูกพันของเกษตรกรที่ทำการผลิตพืชในระบบนี้อยู่แล้วค่อนข้างจำกัด เนื่องจากนโยบายควบคุมโควต้าการผลิตของบริษัทผู้รับซื้อผลผลิต เพื่อควบคุมปริมาณและคุณภาพของผลผลิต อย่างไรก็ตาม เกษตรกรที่มีประสบการณ์ในการผลิตพืชแบบมีสัญญาผูกพันมานานและมีขนาดพื้นที่ถือครองมาก มีความพร้อมที่จะยอมรับและได้รับโควต้าการผลิตมากขึ้น โอกาสของการขยายการเกษตรแบบมีสัญญาผูกพันสำหรับเกษตรกรที่อยู่ในระบบสัญญาผูกพันจะเพิ่มขึ้นด้วย

การศึกษาเปรียบเทียบสภาพเศรษฐกิจและสังคมของผู้เลี้ยงไก่เนื้อประเภทอิสระกับมีสัญญาผูกพันในจังหวัดเชียงใหม่

โดย: สายันต์ เทวัน

ผลการวิจัยพบว่ารายได้สุทธิจากการเลี้ยงไก่เนื้อต่อรุ่นต่อเดือน ขนาดของฟาร์ม แรงงานทั้งหมดในการเลี้ยงไก่เนื้อ สินเชื่อในการเลี้ยงไก่เนื้อ ของเกษตรกรผู้เลี้ยงไก่เนื้อแบบอิสระกับแบบมีสัญญาผูกพััน มีความแตกต่างกันอย่างมีนัยสำคัญทางสถิติที่ระดับ 0.01 การติดต่อกับเจ้าหน้าที่ของเกษตรกรผู้เลี้ยงไก่เนื้อแบบอิสระกับแบบมีสัญญามีความแตกต่างกันอย่างมีนัยสำคัญที่ระดับ 0.01 แต่การได้รับข่าวสารทางการเกษตรไม่มีความแตกต่างกันทางสถิติ ส่วนการใช้เทคโนโลยีในการผลิตไก่เนื้อในด้านอาหาร การให้อาหาร โรงเรือน อุปกรณ์การเลี้ยงไก่ การจัดการในฟาร์ม และการสุขาภิบาลต่างๆ ของเกษตรกรผู้เลี้ยงไก่เนื้อทั้ง 2 ประเภท มีความแตกต่างกันอย่างมีนัยสำคัญที่ระดับ 0.01

ความพึงพอใจของเกษตรกรในจังหวัดตากต่อการปลูกมันฝรั่งแบบมีสัญญาผูกพันกับบริษัท เบอร์ลี่ ยุคเกอร์ ฟู้ดส์ จำกัด

โดย: ถวิล กาวิสุข

ปัญหาด้านรายละเอียดในสัญญาการปลูกมันฝรั่งที่เกษตรกรพบมาก 3 อันดับแรก ได้แก่ ด้านข้อกำหนดเกี่ยวกับราคาหัวพันธุ์ ด้านข้อกำหนดเกี่ยวกับคุณภาพของหัวพันธุ์ และด้านข้อกำหนดเกี่ยวกับระดับราคารับซื้อผลผลิต ส่วนปัญหาในด้านการปฏิบัติตามสัญญาการปลูกมันฝรั่งที่เกษตรกรพบมาก 3 อันดับแรก ได้แก่ ปัญหาเกี่ยวกับคุณภาพของหัวมันฝรั่ง ปัญหาเกี่ยวกับราคารับซื้อผลผลิต และปัญหาภาชนะบรรจุภัณฑ์ที่จัดหาให้เกษตรกร

ปัจจัยที่มีผลต่อการตัดสินใจปลูกมะเขือม่วงญี่ปุ่นแบบมีสัญญาผูกพันของเกษตรกรในจังหวัดเชียงใหม่

โดย: ยุทธพงษ์ ยอดชมภู

เหตุผลประกอบในการตัดสินปลูกมะเขือม่วงญี่ปุ่นแบบมีสัญญาผูกพันพบว่าเกษตรกรมีเหตุผลในการตัดสินใจปลูกส่วนใหญ่ ได้แก่ ทำให้รายได้เพิ่มขึ้น รองลงมาคือเพื่อนบ้านชักชวนและมีตลาดรองรับ ในส่วนของเหตุผลประกอบในการตัดสินไม่ปลูกมะเขือม่วงญี่ปุ่นแบบมีสัญญาผูกพันพบว่าเกษตรกรมีเหตุผลในการตัดสินใจไม่ปลูกส่วนใหญ่ ได้แก่ ไม่แน่ใจว่าจะทำให้รายได้เพิ่มขึ้น รองลงมาคือขาดความเชื่อมั่นในบริษัทที่ทำการส่งเสริมและกลัวว่าปลูกแล้วขายไม่ได้ไม่มีตลาดรองรับ

ปัจจัยที่มีผลต่อการยอมรับเทคโนโลยีการผลิตข้าวโพดหวานแบบมีสัญญาผูกพันในจังหวัดเชียงใหม่

โดย: ฉันทนา กระจ่างพันธ์

ผลการศึกษาการยอมรับเทคโนโลยีการปลูกข้าวโพดพบว่าเกษตรกรปฏิบัติตามคำแนะนำของเจ้าหน้าที่ส่งเสริมกว่า 70 เปอร์เซ็นต์โดยเรียงลำดับ ได้แก่ การยกร่องปลูกแบบแถวเดียว ระยะปลูกระหว่างต้นและระหว่างแถว อัตราการใช้เมล็ดพันธุ์จำนวน 1 กิโลกรัมต่อไร่ การใช้เมล็ดพันธุ์ของบริษัท การถอนแยกต้นข้าวโพด การใส่ปุ๋ยเคมีจำนวน 2 ครั้งให้กับต้นข้าวโพด การใส่ปุ๋ยเคมีสูตร 16-20-0 ในอัตรา 30 กิโลกรัมต่อไร่ให้กับต้นข้าวโพด การใส่ปุ๋ยเคมีสูตร 46-0-0 หลังปลูก การให้น้ำแก่ต้นข้าวโพดตลอดระยะเวลาการปลูกจำนวน 8-10 ครั้ง ส่วนที่ปฏิบัติตามคำแนะนำน้อย ได้แก่ การเตรียมดินโดยการไถพรวนจำนวน 1 ครั้ง การเก็บเกี่ยวข้าวโพดโดยสังเกตจากฝัก

การเปรียบเทียบการเลี้ยงสุกรขุนประเภทมีสัญญาผูกพันกับการเลี้ยงแบบอิสระของเกษตรกรในจังหวัดเชียงใหม่และลำพูน

โดย: เสกสม คงนุมัติ

การเปรียบเทียบการเลี้ยงสุกรขุนประเภทมีสัญญาผูกพันและการเลี้ยงแบบอิสระด้านอื่นๆ พบว่าประสบการณ์ในการเลี้ยงสุกรขุน จำนวนสุกรขุนทั้งหมดที่มีอยู่ในฟาร์ม จำนวนคอกที่ใช้เลี้ยงสุกรขุน จำนวนสุกรขุนที่เลี้ยงต่อคอก จำนวนแรงงานภายในครอบครัวที่เลี้ยงสุกรขุน จำนวนแรงงานรับจ้างเพื่อเลี้ยงสุกรขุน จำนวนแรงงานรวมทั้งหมด รายได้สุทธิจากการเลี้ยงสุกรขุนแต่ละรุ่น เงินทุนกู้ยืมเพื่อมาลงทุนในการเลี้ยงสุกรขุน การจัดการด้านอาหาร และการจัดการด้านการดูแลรักษา พบว่ามีความแตกต่างกันอย่างมีนัยสำคัญ ณ ระดับความเชื่อมั่นทางสถิติ 0.01 ในขณะที่อายุของเกษตรกร ระยะเวลาในการเลี้ยงสุกรขุนเฉลี่ยในแต่ละรุ่น ค่าจ้างแรงงานในการเลี้ยง อัตราดอกเบี้ยในการกู้ยืมเงิน การจัดการด้านการจัดการโรงเรือน การจัดการด้านการจดบันทึกรายการ พบว่าไม่มีความแตกต่างกันอย่างมีนัยสำคัญ ณ ระดับความเชื่อมั่นทางสถิติ 0.05

การกำหนดกลุ่มตัวอย่าง

โดย:

“การกำหนดกลุ่มตัวอย่างมีความจำเป็นอย่างยิ่ง ทั้งนี้เนื่องจากการเก็บข้อมูลกับประชากรทุกหน่วยอาจทำให้เสียเวลาและค่าใช้จ่ายที่สูงมาก และบางครั้งเป็นเรื่องที่ต้องตัดสินใจภายในเวลาจำกัด การเลือกศึกษาเฉพาะบางส่วนของประชากรจึงเป็นเรื่องที่มีความจำเป็น เพื่อให้มีความเข้าใจในการเลือกตัวอย่าง”

ความพึงพอใจของเกษตรกรที่มีต่อโครงการส่งเสริมการปลูกมะเขือเทศแบบมีสัญญาผูกพันในจังหวัดลำปาง

โดย: สุภวลักษณ์ ชัยอนันต์

ผลการทดสอบสมมติฐานพบว่าความพึงพอใจของเกษตรกรผู้ปลูกมะเขือเทศแบบมีสัญญาผูกพันมีความสัมพันธ์กับระยะทางจากแหล่งผลิตถึงโรงงาน รายได้สุทธิจากการขายมะเขือเทศ ความเชื่อถือที่มีต่อตัวแทนเกษตรกร ความเชื่อถือที่มีต่อบริษัท สำหรับอายุ ระดับการศึกษา พื้นที่ปลูกมะเขือเทศ แรงงานในครัวเรือนที่ปลูกมะเขือเทศ การใช้เทคโนโลยีการผลิต การรับข้อมูลข่าวสารทางการเกษตร และแรงจูงใจด้านตลาดและราคา ไม่มีความสัมพันธ์กับความพึงพอใจแต่อย่างใด

A Review of Contract Farming and Factors that Impinge Youths Acceptance to Contract Farming

โดย: Jeffrey Lawrence D’Silva, Hayrol Azril Mohamad Shaffril, Jegak Uli and Bahaman Abu Samah

The growing body of literature associated with contract farming had examined its relevance and relationships between a number of variables in order to gain a better understanding on being involved in contract farming and agriculture in general. Youths acceptance of contact farming is an important element to the successful implementation of this farming method in agriculture. Thus, it is significant to draw to attention to the factors that affect youths participation in contract farming and its implications to policy development strategies. This article would be useful for future researchers who are seeking directions to further examine
the determinants of youths acceptance of contract farming.

Overview of Contract Farming in Thailand: Lessons Learned

โดย: Songsak Sriboonchitta and Aree Wiboonpoongse

Contract farming is a means to assist small growers in gaining market access and reducing price risk, and as such it has attracted attention from development agencies and governments in developing countries. This paper reviews literature related to contract farming in Thailand and adds updated information based on field visits in 2007. Special attention is given to roles played by government in the initial stage of contract farming development. Conclusively, it is important for the public sector to create a favorable environment and infrastructure to encourage investment in agribusiness and to coordinate the concerned parties to raise agricultural productivity.

Equity and Efficiency in Contract Farming Schemes: The Experience of Agricultural tree Crops

โดย: Pari Baumann

This paper reviews the experience of contract farming and outgrower schemes for five agricultural tree crops: cocoa, rubber, palm oil, coffee and tea. The primary objective of the paper is to draw lessons from this experience to inform similar schemes with tree crops. The paper asks two main questions: how does contract farming work and who benefits? The answers to these questions are based on a twenty-day review of the literature. They are therefore necessarily partial and intended to form the basis for further research.

Globalization and Contract Farming in India-Advantages and Problems

โดย: Shoja Rani B N

Contract Farming has been in existence for many years as a means of organizing the commercial agricultural production of both large – scale and small –scale farmers. In an age of market liberalization, globalization and expanding agri business, there is a danger that small- scale farmers will find difficulty in fully participating in the market economy. The era of globalization, the concept of ‘Contract Farming’ is an effective way to co-ordinate and promote production and marketing in agriculture. “Contract Farming can be defined as an agreement between farmers and processing or marketing firms for the production and supply of agricultural products under forward agreements, frequently at predetermined prices.”

Making contract farming work with co-operatives

โดย: Martin Prowse

The World Development Report (WDR) 2008 strikes an optimistic note on the potential for reducing poverty through contract farming – where a firm lends inputs such as credit, fertiliser, seed and extension to a farmer, in exchange for exclusive purchase rights over the contracted crop. In the WDR, contract farming is seen as a tool for fostering smallholder participation in new high-value product markets, and improving quality standards, thus increasing and stabilising smallholder incomes. As the vast majority of farms in developing countries are, and will continue to be, under two hectares in size,1 this focus on integrating smallholders into global value chains is an important channel for poverty reduction. That said, there are risks to contract farming.

2011 Asia Pacific Tax Policy Outlook

โดย: Ernst & Young

“In the admirably concise words of the International Monetary Fund, “Asia entered the global crisis on a strong footing and is continuing to lead the global recovery.” Here we review the recent economic performances and tax policies that have put the Asia Pacific region in the enviable position that the IMF describes. We do so to better understand the underlying trends so that we can predict what is to come in 2011 and 2012.”